Заябала піць нам вотку

І ня лезе ўжо сялёдка.

Ногі ўжо ня дзержаць цела –

Цела просіцца ў пасьцелю.

Сматры ня заблівай,

Баю-бай.

Заўтра ўсе твае ігрушкі –

Пузыры, стаканы, крушкі –

Ждуць цябе к сабе апяць

Восем літраў дапіваць.

Сматры ня памірай,

баю-бай.

Ты ў краваці-ераплане

Адлятай у край мячтаній –

І крэсьцьянін, і рабочы

Сьпяць даўно, закрыўшы вочы.

Дык і ты давай,

Ня зявай.

Адзіялкам накрывайся

І хутчэе адключайся.

Абнімі сваю падушку

Як любімую падрушку.

Большэ ня бухай,

Баю-бай.